İstanbul Sözleşmesinden Vazgeçmiyoruz İzmir Kampanya Grubu 5. nöbetini gerçekleştirdi. Ben Fatma Altınmakas’ın-Ez Fatma  Altinmeqes’ın cinayet öyküsü Kürtçe olarak da okundu

İzmir Kampanya Grubu “İstanbul Sözleşmesinden Vaz geçmiyoruz” talebiyle  5. nöbet eylemini Alsancak Türkan Saylan Kültür merkezi önünde gerçekleştirdi. Saat 18.00 de başlayan nöbet eyleminde kampanya grubu adına yapılan konuşmalarda, şiddet kullanan erkeğin devlet mekanizmalarınca korunduğu, cezasız kaldığı, bunun kadın cinayetlerinin devamına yol açtığı belirtildi.

Beşinci nöbet olan etkinlikte , Fatma Altınmakas’ın cinayet öyküsüne yer verildi.

İzmir Kampanya  Grubu 5. Nöbet eyleminde “Erkek Adalet Değil Gerçek Adalet”, “Yaşamak İstiyoruz”, “İstanbul Sözleşmesinden Vaz geçmiyoruz”, “Kadın Cinayetleri Politiktir”, “Yaşasın Kadın Dayanışması”, “Erkek vuruyor, Devlet Koruyor”,  “Gelsin Baba Gelsin koca,  Gelsin Devlet ,  Gelsin Cop,  İnadına İsyan İnadına isyan, İnadına Özgürlük” , “Dünya Yeriden Oynar Kadınlar Özgür Olsa”, “Susmuyoruz korkmuyoruz itaat etmiyoruz” sloganlarını  atarak, Sözleşmeye kararlılıkla sahip çıkacaklarını ifade ettiler  Etkinlikte okunan  Fatma Altınmakas’ın cinayet  öyküsü şöyle;

Ben Fatma Altınmakas;

başımda, alnıma oyaları düşmüş bir yazma;

elimde bir yavru kedi,

belli belirsiz gülümsediğim o fotoğraftan tanıyorsunuz beni,

Ha bir de katledişimden sahi.

Ben Fatma Altınmakas; 32 yaşında, 2 kurşunla

Geride kalan 6 çocukla ve kimsenin dinlemediği bir dertle öldüm.

Ölüm de benim değildi gerçi,

yaşarken olduğu gibi giderken de ne olacağıma başkası karar verdi,

ölmedim, öldürüldüm.

Çok çektim Sinan’dan.

Aylarca tecavüz etti bana,

Ben Sinan’ın zorbalığından öldüm.

İstismar mı ne yazmış sonradan gazeteler, ben bilmiyorum o kadar anlamını,

İstemiyorum dedikçe üzerime gelen neyse o,

benim bedenimi benden rızasız alan neyse o,

Kadınım diye beni yok sayarken,

kendini arkasına saklandığı erkeklikle var eden neyse o

Yapma dedikçe durmayan, gelme dedikçe gitmeyen neyse o.

İstediğimi yapmazsan, kocanı vururum diyen,

çocuklarını öldürürüm diyen neyse  0.

O, Sinan Altınmakas. Kaynım,

kocamın kardeşi yani.

Uçsuz bucaksız bir korku gibi her yanımı saran Sinan,

Öz kardeşinin katili, mümkünü yok rahat bırakmazdı beni.

Temmuzun 12’siydi,

Sıcaktan ayrı, Sinan’dan ayrı bunalmıştım.

Gölağılı köyü büyüyüp büyüyüp üzerime geliyor,

dağlar, taşlar içime oturuyordu sanki, öyle bir ağırlık ki anlatamam.

Anlattım. Önce Kazım’a anlattım,

Kazım, kocam; hani şu beni vurup yere seren iki kurşunla.

Kader de şahit kazım dedim, yeğenleri olur kader.

sonra Kazım’ı da aldım yanıma Konakkuran Jandarma karakoluna gittim.

Bir seferde onlara anlattım.

Ne olduysa anlattım,

Sinan’ı anlattım,

yaptıklarını anlattım

tehditlerini, dayaklarını,

karşı koyuşlarımı ve  yenilişlerimi anlattım.

Anlattım, anlattım, anladılar sandım.

Konuştum, konuştum, Dinlediler sandım

meğer sadece yüzüme bakıyorlarmış.

Şikayetten sonra gözaltına aldılar Sinan’ı. Mahkemeye çıkacak dediler.

Sinan tutuklanır, rahat ederim sandım ama salıverdiler. Delilleri karartma şüphesi yok dediler.

Delil dedikleri bendim galiba, geceden beter kararmıştım.

Benim sözüme karşılık Sinan’ın sözü. Bana tecavüz eden Sinan.

Benim sözüme karşılık Sinan’ın sözü, katil Sinan, kardeşini öldürmüştü 2005’te.

Sinan salıverilince, ne yaptı, ne etti kime ne dedi bilmem, Kazım ne duydu, ne düşündü, ne anladı bilmem;

şikayetten hemen iki gün sonra, İki el silah sesi  duydum,  Malazgirt’in Gölağılısında, son duyduğum ses

olacakmış, ben bu sesle öldüm.

Ben derdimi anadilimde  anlatmaya çalışırken kovuldum bu dünyadan.

Ben Fatma Altınmakas, derdimi aynı böyle anlattım jandarmaya, beni anlamadılar. Ben bu yüzden öldüm. İstanbul Sözleşmesi Madde 19 uygulanmadığı için, kürtçe tercüman olmadığı için, kimse beni dinlemediği için, sinan 2 günle salıverildiği için öldüm ben kazım beni kurşunladı diye öldüm.

Ben o namus, ben o erkeklik yaşasın diye öldüm.

32 yaşımda Kazım Altınmakas tarafından katledildim.

failim Kazım’dır, failim Sinan’dır,

failim dilimi anlamayanlar,

failim Kürtçe tercüman sağlamayanlardır.

Failim erkeği kayıran yargıdır.

Failim bu kahrolası erkek egemen devlettir.

Ben Fatma Altınmakas unutmayın beni.

 Metin Kürtçe olarak da okundu.

Ez Fatma  Altinmeqes;

Li serê min çarik û destmalek ku çînên xemlên wê xwe ser eniya min ve berdayî;

Di destê min çêlikek pisîkê,

Hun min ji wêneyê ku ez tê de nîvdiyar dikenim dinasin,

Yek jî hun bi rastî ji qetilkirina min dinasin.

Ez Fatma Altinmeqes; 32 salî,bi dudo guleyan

Bi şeş zarokên li pey xwe hiştî û bi derdekî ji aliyê kesî ve nehatî guhdarkirî ve mirim.

Ya rastî mirin jî ne ya min bû,

Çawa gava ku dijîm, gava ku ez çûm jî hineke din biryar da bê ez bibim çi. Ez nemirim, hatim kuştin.

Min pir kişand ji destê Sînan,

Bi mehan destdirêjî li min kir,

Ez ji ver zordestiya Sînan mirim.

Îstîsmar, rojnameya çi nivîsî,

Ez ewqas wateya wê nizanim,

Êdî çi be ew ê her ku min digot ez naxwazim, bi ser min de dihat.

Ew ê ku bedena min bêxwesteka min ji min distand, her çi be,

Ew ê ku ez ji ber ku jin im tune dihesiband

Û xwe bi zilamtiya ku xwe dixiste pişt ava dikir, her çi be

Ew ê her ku min digot neke, ranediwestiya û her ku min digot newe, nediçû êdî her çi be.

Ew ê digot ku ger tu bi ya min nekî, ez ê hevjînê te bikujim,

Ew ê digot ku ez ê zarokên te bikujim, her çi be.

Ew, Sînan Altinmeqes,

Tiyê min,

Ango birayê hevjînê min.

Sînanê ku wekî tirseke bêser û binî ez dorpêç dikirim.

Kujerê xwîşka xwe ya rast, ne gengaz e ku wê ez rihet neberneda.

12’ê Tîrmehê bû,

Ez ji germê cuda, ji Sînan cuda diltengav bûbûm.

Gundê Golaxili mezin dibû û bi ser min de dihat,

Te digot qey çiya û kevir diketin ser dilê min. Giraniyek wisa ku ez nikarim bînim ziman.

Min bilêv kir. Min destpêkê ji keça xwe re vegot.

Keça min, hevjînê min; te dît ew ê ku ez bi dudo guleyan li erdê rast kirim.

Qeder jî şahîd e, min got Kazim; Qeder û Kazim û biraziyê wî ne.

Pişt re min Kazim jî min da kêleka xwe û ez çûm qereqola jenderma ya Qonaqqûran.

Min carekê jî ji wan vegot.

Min her tiştê qewimî ji wan re vegot.

Min Sînan vegot.

Min kirinên wî vegotin,

Min gefên wî, lêdanên wî, li dij derketinên xwe û têkçûnên xwe vegotin.

Min vegot, vegot û min got qey fam kirin.

Ez axivîm, axivîm û min got qey guhdar kirin.

Tu nabêjî ew tenê li rûyê me temaşe dikin.

Piştî gilî, Sînan hildan binçav. Gotin ku wê derkeve dadgehê.

Min digot qey dê Sînan were girtin û ez ê jî rihet bikim.

Lê wî serbest berdan. Gotin ku gumana reşkirina bersucan tune ye.

Herhal ya ku jê re digotin bersuc, ez bûm.

Ez ji şevê reştir bûbûm.

Li beramberî gotina min gotina Sînan. Sînanê ku destdirêjî li min kir.

Li beramberî gotina min gotina Sînan. Sînan ê kujer, di 2005’an de xwîşka xwe kuştibû.

Gava ku Sînan serbest hate berdan, çi kir û jî kî re çi got, ez nizanim.

Kazim çi bihîst, çi fikirî û çi fam kir, ez nizanim; piştî gilî bi dudo rojan, min dengê dudo guleyan bihîst, li gundê Melezgirtê yê Golaxili, dê bûbûya dengê dawî ku ez bibihîzim. Ez bi vî dengî mirim.

Ez jî gava min hewl dida ku derdê xwe bi zimanê xwe yê dayîkê bînim ziman, ji vê dinyayê hatim qewirandin.

 

 

 

Bir cevap yazın

Your email address will not be published.